Dehhhhhh !

Erdoğan ISIR

 Kendi ayaklarının üzerinde durmayı neden unuturlar, kazandıkları hakları tepside bir başkasına sunmaktan haz almak nasıl bir duygudur. Eyyy Paşam, Gazim, Mustafa Kemal’im imkânın yok muydu senin. Sen bir Afgan kralı olamaz mıydın, bir Hindistan racası ya da bir Irak Saddam’ı belki o an değerini anlarlardı.

Son zamanlarda Mustafa Kemal’i ağızlarına dolayanlara yazım, siz mi bu ülke için savaştınız da, laf söylüyorsunuz. O mavi gözlü adam sayesinde İngiliz, Yunan mandalığından kurtulduğunuzu ne çabuk unuttunuz. O mavi gözlü, çakmak bakışlı adam 15 yıl Çankaya da otururken, bozkırlara bakarken ne düşündüğünü biliyor muyuz? O ki bu topluma önce şeker dikmeyi, tütün dikmeyi öğretti kendimize yetmemizi öğretti, sonra yazma okuma sırası idi onu da başardı, fabrikalaşma zamanı geldi dedi, yaptıklarını hala sata sata bitiremiyoruz.

O insanlar bıraktılar annelerini, sevdiklerini, evlatlarını. Ve onlar cephede savaşırken evlatları öldü, aylar sonra öğrendiler. Kim bu kumandan deseler kaç kişiniz bilir. Dehhh… Bizler lafla peynir gemisi yürütürüz anca. Bugün ise askere laf atar olduk, gençler ise ya paralı askerlik yapıyor ya da çürük raporu alıyor, zavallım benim yurt dışında çalışıyor ya, 21 günlük askerlik yapmaya gelmiş. Dehhh size.

Anadolu annelerimizin sırtlarına hangi cehalet mermi yükletti sizce, 17 yasındaki kızlarımızın kamburu çıktı birden kocakarı oldular, beşikteki bebeleri adam yerine koyduk, yeni asker diye savaşa almadık mı, kimlerdi bizi bu sefalet durumuna düşüren, Mustafa Kemal ve arkadaşlarımı. Bulgarlar çatalca ya girdiğinde, genç kızlarımızı camilerimize kapatıp ırzlarına geçtiğinde, İstanbul da padişahım çok yaşa diye bağıranlar Kazım paşamıydı, Fevzi paşamı. Yine bağırıyorlar Fevzi paşam, padişahım çok yaşa diye, lakin sen rahat uyu biz hepsini görüyoruz ve hiç çıkarmacasına beynimize nakşediyoruz.

Yaşadıklarımız ne kadar soğuk olsa da, titreyerek izlesek de, bu yüreğimin yastığa başını koyduğunda uykuları kaçsa da, yalnız olmadığımı biliyorum. Akşam vakti pazara çıkıp domates toplayan teyzem de, maaşını alıp 250 gr kıyma alan amcam da bu yaşananların farkında. Lakin sesi çıkmıyor, sabrediyor her zamanki gibi bardağı dolmadan taşmıyor. Ah bir taşarsa Fırat gibi önüne ne çıkarsa yutar götürür. Öyle bir Dehhh der ki hem de ne dehhhhhhh.

Bense Atam senin gösterdiğin yolda yürüyorum, gaflet ve dalalet hatta senin dediğin gibi hıyanet içinde bulunanlar var. Şahsi menfaatlerini ise vatan sevgisinden önde tutanlar ise yine senin dediğin gibi çoğaldı. Biz biliyoruz Atam muhtaç olduğumuz kudretin, damarlarımızdaki asil kanda olduğu. Tüm Mehmetçiklerimiz rahat uyusun, kanlarıyla suladıkları bu toprakların kıymetini bilen evlatları var.

Bir dakika koltuğunuza yaslanıp, gözlerinizi kapatır mısınız, bu yaşınıza kadar bu ülke için ne yaptınız. Düşünün lütfen. Ne buldunuz, elle tutulur ne var. Hem bir şey yapmıyoruz hem de yapanlara laf söylemekten geri durmuyoruz. Ne derler bize biliyor musunuz Dehhh gidin derler, hem de koca bir dehhhhhhh…

Mutlu olmak için yalanlarla kurulu bir hayata göz mü yumalım? Yoksa ne pahasına olursa olsun gerçeği öğrenelim mi? Düşünün kararda bizlerin, bu vatanda.