Faruk Serkan YILMAZ Beşinci Mevsim

Kartalkaya Raporu

Kartala bir kaya, çakala bir daha…
Ver daha, ver daha… Çok şükür Allah’a!
Şurda da bak aha, çevrili bir saha…
Patladı kahkaha; haha haha ha ha!...
***
Papyonu da taktı boynuna;
Giyindi, kuşandı, dönüverdi şâha.
Papyonunu taktı boynuna;
Kuşandı eşkıya, dönüverdi şâha.
***
Allah’ın dağını yalaya yalaya,
Bir parmak bal bile kalmadı ayıya.
Yaylaya, kayaya; yayıldı kıyıya…
Oturdu, kuruldu, kudurdu eşkıya…
***
Çalakaşık değildi ama…
Çatalla bıçakla yumuluyor hâlâ.
Kaba saba değildi ama…
Bıçağı dağları kemiriyor hâlâ.
***
Kar değil, çığ değil; kâr düştü bir dağa.
Bir ateş, bir imza; biçildi bir paha…
Kay hadi son buza; sonsuza…
Sırıt bir daha…
***
Ve papyonu olmuş olsa da
Aynı bak eşkıya; haha haha ha ha!...
Kahkahası aynı kahkaha…
Güldü bak eşkıya; haha haha ha ha!..