Mustafa Özbilge Dıngılım

İmbat Rüzgârı Değil

Dakikalarla hesaplanır,
Yemeğin, sigaran.
Yevmiyenden kesilir,
Hızlı gittiyse yelkovan.
***
Disiplin, iş etiği, sözleşme,
Ocak değil, panoptikon performans...
Bekletmez damakta bir bardak çayı,
Koşturur son treni bavulsuz dayı,
Vagonlar karanlık ağızdan girer,
İner yokuşta mavisiz ümitler,
Çıkar yokuşu, yolcusuz, samıt,
Tekerleklerin altında ezilmiş raylar,
Fonlanır borsada kervansaraylar.
***
Beş buçuk milyon yetmez,
Yedi milyona karîb,
On iki milyona vâsıl, yüksek istihsâl
Akıllı robot, yapay zeka...
İki yüz elli metre aşağıda,
Neyi yükleniyorsun çelik tel?
***
Ellerin kürek değil, tırnakların kazma,
Tabiatın sinirinde küçük bir dalga,
Yorgun tahkimat arasında kıvranırken bilekler,
Bel veriyor bir direk,
Sarsılıyor zemin,
Sarsılıyor baret.
***
Çöken tavanı,
Patlayan duvarı,
Basıncı, gazı,
Jeolojik sırları bilir eksper,
Göçüğün altında kalmaz bu hakikat,
Verilen imtiyaz,
Hukuk, tahkikat...
Devlet bir kez düşürünce künyeyi,
Atılır gözleri çocuğun ileri,
Durur ön safta boylu boyunca,
Saçlarına ak düşmemiş, gencecik kadın,
Adamın avuçları gibi kömürden,
Adamın alnı gibi aydınlık,
Sanma "Yere düşmekle cevher
Sâkıt olmaz kadr ü kıymetten."