Arayış

ARAYIŞ

Karanlığın tam ortasında uyandım. Kendi kendimi bulmaya çalışıyorum. Ayak seslerim beynimde saat düzeninde ritim tutturmuş, her seste bir hayal… Dünyanın en uzak yerindeyim, sanki her taraf da kendimi görmeye, bulmaya çalışıyorum. Oyuncağı kaybolmuş çocuk gibi sağa sola savrulurken ruhum, yürüyorum kendimi bulma ümidiyle karanlığın ta ortasına… Her köşe başında kendimle karşılaşmayı bekliyorum. Zaman firari, şehir yitik, kaybetmenin en soğuk yüzünü yaşıyorum. Bütün korkularımın nefesi ensemde yürüyorum, yokluk içinde varlığı arıyorum. Nedir bu kaçış, insan bu kadar kendinden kaçar mı? İnsan nasıl terk eder kendini? Bu sorular uçuşuyor kafamda, neden diyorum, neden bu kaçış Demirhan! Neden bu kaçış?

Kendimi eve atmak, bir an önce kurtulmak istiyorum bu karanlıktan… Merak içindeyim, acaba evde miyim diye… Sokakların büyüsünden kurtulup eve sığınıyorum. Ve nihayet evdeyim, oda puslu yalnızlık kokuyor. Hani sen evdeydin diyorum kendime seni burada bulup bütün sıkıntılarımı unutup kendimle hasbıhal edecektim. Benim derdimi dinleyecek, bana ilaç olacaktın. Yoksun, neden bu kaçış? Demirhan neden yoksun? Küllükteki sigaraya ve bardaktaki yarım kalmış çaya bakıyorum. Demek ki buradaymışsın, neden gittin o zaman. Aynaya bakma ihtiyacı duyuyorum, oradaki ben değilim; çizgiler derinleşmiş, gözlerimin altı çukurlaşmış, daha bir yorgun bakıyor artık gözlerim. Suretim ağırlaşmış… Soruyorum seyrelen ve ağaran saçlarıma bakarak “sen misin” diyorum. Orada mısın? Susuyor neden cevap vermiyorsun diyorum. Bu kinin neden?

Birden anlatmaya başlıyor. Yılların kinini kusuyor yüzüme, konuşmayı yeni öğrenen çocuk edasıyla: sen diyor sen beni hep yok saydın, yalnız bıraktın beni. Hep başkaları uğruna hep başkaları için kendini yani beni hiçe saydın. Sırf onlar üzülmesin kırılmasın incinmesin diye defalarca kırıldın, kırdın beni. Nasıl konuşmamı bekliyorsun ne söylememi bekliyorsun affetmemi mi istiyorsun… Sen artık yalnızlığa mahkûmsun, hem de müebbet…’ Hıçkırarak ağlamaya başlıyor. Duruyorum bakıyorum teselli edecek ne söz nede tavır var yalnızlığın en koyu zindanında müebbet mahkûmu ne teselli edebilir…