İzzettin KÖMÜRCÜ Dıngıldak Masa

Korkum Taraklı’nın Kötü Anılmasıydı…

Yıllar önce Taraklı’da fırıncı Nazif Nalçacı’ın ekmek fırınında ulusal ve yerel gazetelerin satışı yapılırdı. Üstelik Taraklı’ya gazete pek erken saatte gelmezdi. Ekmek fırını ateşi yakılır ekmek çıkartılır ekmek satışı ile beraber gazete satışı yapılırdı. Taraklılılar gazeteyi almak için adeta akın ederdi. Çünkü bir çok gazetenin kuponu olurdu.

Taraklı yıllarca fırıncı Nazif Amca sayesinde gazete okudu. O dönemlerde bu çok önemli bir hizmetti

Daha sonra gazete bir markette satılmaya başlandı. O günlerde Taraklı’ya yerel gazete otobüs ile gönderiliyor ve okuyucusuna elden dağıtımı yapılıyordu. Yani bayide satılmıyordu. YENİGÜN Gazetesi Taraklı’da yıllarca okuyucu ile bu şekilde buluştu. Sakarya İl’inde yerel gazete sayısı arttıktan sonra Taraklı’da da bayii de yerel gazeteler satılmaya başladı. Ne yazık ki o market’te gazete satışını bıraktı.

Gazete satışına daha sonra bir büfe başladı. Taraklı’da turizm gelişmeleriyle birlikte Taraklı güzel haberlerle yazılarla anılıyor ulusal gazetelerde gündem oluyordu.Termal yatırımı sonrasında devremülk ziyaretçileriyle gazete okuyucu sayasıda artıyordu.

Yaklaşık iki ay önce gazete satışı yapan büfe de gazete satışı yapmayı bıraktı. Büfe işletmecisinin kızının eğitimi nedeniyle başka bir şehire gideceğini öğrendik. O nedenle gazete satışını bırakmak zorunda kaldığını söylüyor

Bundan sonra ne olacaktı? Taraklı’da yerel ve ulusal gazeteleri,dergileri nerede ve kim satacaktı?

Bu satırların yazarı kardeşiniz bunu dert edindi. Benim en büyük korkum Taraklı’nın kötü anılacak olmasıydı. İlçeye gazete gelmediği süreç içerisinde Taraklı’da gazete okuyucuları okudukları gazeteyi her sabah Adapazarı’na yolcu taşıyan otobüslerin şoförlerine sipariş veriyor, ilçeye tatil amaçlı gelen ziyaretçiler günlük gazete temin edemeyince Taraklı hakkında olumsuz sözler ifade ediyor, nereden bakarsak bakalım hep olumsuzluklar zinciri. Bu olumsuzluklar zinciri içerisinde sorunu çözmek için derinlemesine çaba harcamak durumunda kaldım. Madem ki bu ilçede gazete muhabirliği yapıyorum, çarşı merkezinde bir iş yerim var. Neden ben gazete bayiliği yapmayayım? Bu şu demektir. Bu iş en iyi bana yakışır. Sabah en erken ben iş yerimi açıyorum. En geç ben iş yerimi kapatıyorum. Gazete ihtiyacı olan herkes istediği saatte gazetesini temin edebilir. Gazete satışından çok kazanç elde edilmeyeceğini de biliyorum.

Bir de konunun konuşacağımız başka yönü var. Artık pek çok insan haberleri internet gazetelerinden okuyor. Bu okuyucuya ne kadar keyif verir tartışılır. İş yerimde gazete satışına başladığım ilk gün iş yerimde satış için dizdiğim gazete sayfalarının kokusu bana ayrı bir keyif verdi. Gazetelerde boy boy fotoğrafların yer alması ayrı bir güzellik.

Şimdi şeffaf olarak şunu söylemek istiyorum

Afaki söylemiyorum. Gazete satışındaki sayımız çok düşük. Taraklı’da gazete satışının artması gerekiyor ki; gazete satışı yapabilelim

 İnşallah Taraklı’da gazete satışındaki trajı artacak. Bunu gerçekleştirmek için kamu kurum-kuruluş, oda, dernek, birlik,kooperatif,sendika gibi sivil toplum kuruluşlarının, siyasi partilerimizin, muhtarlarımızın, esnaflarımızın yerel ve ulusal gazete okuması-okutması gerekiyor. Böylelikle basın’a da destek olmalılar.

Bu vesile ile Taraklı’da yerel ve ulusal gazetelerin tekrar satılmasında emeği geçen başta basın sektöründeki büyüklerime dağıtım şirketi yetkililerine, vardiyalı çalışan gece emekçilerine ve gazetelerin Taraklı’ya erken saatte ulaştırılmasında katkı sağlayan Taraklı Halk Otobüsü işletmecilerine,tüm gazetelerin okurlarına teşekkür ediyorum. Sağ olun var olun

Görelim Mevla neyler. Neylerse güzel eyler.

Haftaya görüşmek üzere hoşçakalın.