İzzettin KÖMÜRCÜ
Dıngıldak Masa
Cumhuriyet ile Yaşıt bir kadın… MUKADDES TEYZE.
Ne tatlı dilliydi Mukaddes Teyze… Hala sözleri kulaklarımda çınlıyor…
Neler anlatırdı neler…
Yusufbey Mahallesine gidiyordum. Türbe yolunda karşılaştık.
Yaşım daha 18…Yani 35 yıl önce
Omuzumda fotoğraf makinesi asılı.
Mukaddes Teyze’nin sırtında fasulye sırığı çomakları bahçesine götürüyor.
“-Kolay gelsin Mukaddes Teyze” dedim.
“-Yükün ağır, taşımakta zorlanmıyor musun ? Yardım edeyim sana” dedim.
Geriye doğru irkilip soluklanarak;
“-Dinlene dinlene taşıyorum. Aha şimdi yine dinleneceğim…” diyerek sırtındaki fasulye sırıkları yükünü yere bıraktı..
Ben de yükü indirmesine yardım ettim.
Bana ne dedi biliyormusunuz…? “ - Anadolu kadını yorulmaz” dedi
Ne diyebilirdim ki !... On numara söz söylemişti… Çok güzel fotoğraf çekmiştim…
Mevsim kış, 2018 Kasım ayı…
Sabah namazı sonrası… Herkes Yusufbey mahallesine koşuşturuyor.
Ev yangını.
Mukaddes Teyze yanlız yaşadığı evde uyuyor…
Evde beslediği kedisi onu uyandırıyor. Güç bela komşularında yardımıyla evden çıkıp kurtuluyor.
“ Allah beni kedimin sayesinde korudu” diyor Mukaddes Teyze…
Muhtar ve komşuları sayesinde başka evde yaşamaya başlıyor… Sonra kardeşi ile birlikte İzmit’te yaşamını sürdürüyor.
Adı Mukaddes Ateş…
Her yıl “Yaşlılar Haftası” nda ziyaret edilecekler listesinde ismi en başta yazılı olur.
Ama o hiç derdini anlatmazdı kendisini ziyaret edenlere…
“Allah devletimize milletimize zeval vermesin” diye dua ederdi hep.
Mukaddes Teyzemiz’in ömrü buraya kadarmış. Geçtiğimiz hafta 98 yaşında vefat etti. Cumhuriyet ile yaşıt yani.
Mekânı cennet olsun…
Sessiz sedasız onu son yolculuğuna uğurladık… Yine komşuları vardı. Bir kaç da dost ve akrabası.
Diğerleri …!
En azından “Başsağlığı “ sözleri ile teselli verselerdi.
Sadece “Yaşlılar Haftası” nda hatırlamakla olmuyor bu işler…
Mukaddes Teyze…
Sen gerçekten bir “Anadolu kadını” idin
Yattığın yerler nur olsun. Mekânın cennet olsun.
.
