Mehmet Burak Şenol Sesler

GÜL

GÜL

gül, gül, gül... gül ki güller açılsın! 
iklimler boyu baharlar yaşansın.
girdaplar, fırtınalar, alevlenir düşüncen.
gül, gül, gül... gül ki kışlar şaşırsın!

yoksa solar tüm güller, güleceksin ille.
uğrun uğrun bakıp, canım kahretme!
illakim; bir hoşum, mecnunum derdinle.
içim bileylenir coşar, meftun fikrinle!

giyindi kara gelinliğini yalnızlığın gece,
gel geceyi söndür kalbim, ektiğini biçmesen de!
şimdi uykusuzluk vakti, vursun ayazlar baharlarıma...
yalnızlığını yalnızlığıma katsan ne olurdu ya!

kördüğümüm şimdi neredesin, o demler nerede?
titrerim, isterim; açılır yediverenler bilsen gülünce...
dön gülüm yurduna, seril gurbet tenime.
viraneyim bir medet, yeter valla inletme! 

hani vazgeçilmezdim...
gülmüyor, yüzüm sensiz gülmüyor işte!
nasıl yaşarım, aklımda yangınlar bir dinle...
gölgeler oynaşır kollarımda maziyle...
yalvarırım bir el ver kadere isyan etme!