Odun Suratlı
Yağmurun altında ıslanmadıysa kişi, o suların çıkardığı sesi kırlangıçların taklit edişini dinlemediyse insan. Sabah ezanıyla uyanıp ellerini göğe kaldırmadıysa, çocuğunun üzerini örterken gözlerinden yaşlar süzülmediyse, tekrar yatağa girerken eşi için şükretmediyse, söyleyin lütfen bana yeşeren dalları var mıdır bu kişinin.
Menfaat dünyasına doğru, azgın dalgalar, bizi sürüklüyor dostlar, kıyıda fazla dolaşmayın maazallah en kısa zamanda sizi de önüne katar bilinmezliklere sürükler. Ve bir koltuk sevdasına bir makam hevesine bu dünyada, saçlarınızın beyazlama zevkine varamazsınız. Neden, diye son günlerinizi geçirseniz de, pişmanlık fayda etmez. Gelin siz bu BEY olma, DÖNER KOLTUK ta oturma sevdasından vazgeçin. Bu koltuğun dönme dolap gibi sizi şekilden şekle soktuğunu, kendinizi tanımayacak kadar eğildiğinizi ve doğruları söylemekten ne kadar korktuğunuzu artık hatırlayın.
Sizi de geride bıraktıklarınız odun suratlı olarak hatırlamasın.
Kollarımızla sıkıca sara biliriz sevdiklerimizi ve kahraman olabiliriz. Bu yaşamda olma gayemizin sevgi üretmek olduğunu, sevdiklerimizle doğru işler yapmamız gerektiğini ve en büyüğü hatırlanacak izler bırakmak gerektiğini unutmamak yeter. Nefesinizi siz, iz bırakmayacak işler için harcamayın, nasılsa sonunda kaybedeceksiniz, son nefesinizi yine sevdikleriniz duyacak. Öyleyse son gelmeden sevdikleriniz nefesinizi içlerinde, en derinlerinde, yüreklerinde hissetsin. Yüzünüzden de şırıl şırıl sevgiler damlasın, kalbinizden beyninizden pislikleri temizleme zamanı.
Sizi de geride bıraktıklarınız odun suratlı olarak hatırlamasın.
Ve ne olur, yalvarıyor artık insanlar size, bizim için ölenleri unutmayın diyor, Çanakkale de diyor Yemende diyor. Haykırıyorlar, Ey halkım! Unutma bizi diye. Sarıkamış ta sizler için dondum diye. Sakarya da onur mücadelesi verdim, anam için karım için çarıksız düşmanı önüme kattım diye. Haykırıyorlar öldürüldüm ey haklım diye, unutma bizi nidaları kulaklarınızda çınlamıyor mu?
Bırakın artık yalanı, boyun eğmeyi, mevkide oturmak için yalan söylemeyi. Ben Türküm, benim Atam bu diyar için canı vermiş diye haykırın, haykırın ki sizin çocuklarız da sizleri takip etsin. Haykırın ki siz göçseniz de bu yaşamdan kulaklarında çınlasın yeni nesillerin. Çınlasın ki sesleriniz, onlarda bağırabilsinler, ben Türküm diye. Türküm desinler ki titretsinler Ataları gibi bastıkları toprakları…..ve bizler rahat uyuyalım…
Odun suratlı olmaktan ve şekilden şekle girmekten artık kurtulun, kendi benliğimize dönme zamanı, yastığa başımızı koyduğumuzda rahat uyuma anı. İyi uykular en kısa zamanda uyanma umuduyla.

